۳:۵۵
به معنای واقعی کلمه آب قطعه.
فشار کاری در حد فوق تصور.
هر روز تز جدید و اُرد میدن.
و من منتظر تنبیه کار میکنم.
فقط برا دل خودم وسط دورکاری، موقع ناهار به گل و گلدونا رسیدم و یه کم حس خوب گرفتم.
الآنم دوباره باید مقنعه سرم کنم و ادامه بدم.
امیدوارم به خیر، بگذرد و من در موقعیت بهتری قرار بگیرم.
وقتی خسته میشم یاد بیماری و سختی های که بعضیها درگیرش هستن میفتم و میگم چیزی نیست قابل تحمله و البته که این شرایط -نه دقیقا اینجوری! ، ولی- آرزوی چند ماه پیشم هست.
پس قدردانم بابت فرصتی که بهم داده شده تا یاد بگیرم و رشد کنم.
به امید شرایط بهتر، آرامش و استراحت بیشتر و قدرتمند شدن.
آمین
+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم بهمن ۱۴۰۰ ساعت 15 توسط پيچک
|