کاناپه اي براي تمام فصول.

مایه امتنانمه که کلمه "غریب" توی زبانم هست و دارمش و نیاز به وسطه و ترجمه براش ندارم

غریب بودن.... کلمه ایه که بدون نیاز به چیزی غیر از خودش، فقط با مرور و بیانش بهتر میشم. مثل مفهومی که ادا شود؛ منم با این کلمه انگار احساس رضایت و ارام گرفتن میکنم

انگار پذیرفته می شم

انگار من رو به رسمیت میشناسه

اصلن هرچی که دارم می گم بیخود ه

چون فقط همین کلمه و نه کمتر و نه بیشتر از اون برای توصیف من پاسخگوئه.