کاناپه اي براي تمام فصول.

منم اونی که دست هایی که به نشانه دوستی به سمتش دراز شده بود رو درک نکرده

البته که همیشه -شاید به خاطر کاستی های خودم- یه سری چیزها که مطابق میلم نبوده مانع صمیمی شدنم میشده

ولی بالاخره این متن هایی که توی این کارت های تبریک به دست کسی برای من نوشته شده ارزششون بیشتر از این حرف هاست

من قدر ندونستم. دلم براشون تنگ شد اما سال ها بعد در حالی که دیگه هیچ خبری از هم نداشتیم و اون کلمات دیگه در قلبشون نمی تپید. امیدوارم هرجا و در هرحالی هستند سلامت و شاد و برقرار باشند

از دیدن دوباره این یکی که الان دست نوشته ش رو خوندم حتمن خوشحال خواهم شد. به خصوص که همین روزها یادش کرده بودم و صورتش و حرف زدنش رو تصور کرده بودم.

شاید اونم یادم کرده؟