برای بعضیا سالگرد اتفاق ها خیلی مهمه تا حدی که جشن و کادو بگیرند و براشون واقعن خاصه

برای من اونجوری نیست. نمیخوام ناشکری کنم و خودم باعث خیلی از مشکلاتم هستم. الان فکر کردم حداقل دو ساله که پای چشمم گود افتاده. این بد نیست. یعنی من خودم رو توی مسیر و بین مشکلاتم در حال حرکت و ادامه دادن می بینم که اینم یک قسمتیشه. حتی شاید همین گودی جشن گرفتن داره. چون همه ی اینا رو تو خودش داره. بزرگ شدنم در گرو همین سختیاست. پس خدا رو شکر می کنم.